Niemand hoeft momenteel jaloers te zijn op de PvdA. Na een slechte campagne en geklungel tijdens de formatie, slaagt de partij er nog steeds niet in om de publieke opinie in haar voordeel te bexefnvloeden. Waar zijn de communicatiestrategen bij de sociaal-democraten?!

Iedereen die de campagne op de voet volgde, zal het zich nog herinneren. Job Cohen, welwillend kritisch ondervraagd door Twan Huys van het tv-programma Nova. Hoe hij daar zat: stram en stijf, hakkelend en stotterend, een beetje gelaten zelfs. Eenvoudige vragen naar simpele feitjes wist hij niet eens te beantwoorden. Niet dat deze feiten x96 hoe groot de staatsschuld is bijvoorbeeld x96 tot iemands basiskennis moeten behoren, maar in een verkiezingscampagne waar de staatsfinancixebn ongeveer het belangrijkste thema vormen, zou je verwachten dat het campagne- en communicatieteam haar grote man grondig had voorbereid. Echter, niets van dat alles.

Maar dat was nog maar de eerste blunder. Daarna volgde geen enkel debat waarin Job Cohen schitterde. Ja hooguit door afwezigheid. Het zat er simpelweg niet in en dat kun je de communicatiestrategen natuurlijk niet verwijten. Daarom mocht het een wonder heten dat, ondanks de beroerde peilingen, de PvdA nog zo goed scoorde bij de verkiezingen. Slechts ternauwernood wist Mark Rutte zijn rode rivaal te verslaan.

Toen volgde de formatie. Op een cruciaal moment, toen eigenlijk al twee van de drie meest serieuze opties afgeschoten waren (namelijk x91paarsx92 en x91rechtsx92), blokkeerde Job Cohen de middencoalitie. Naar zijn zeggen x96 achteraf x96 omdat de optie 'over rechts' nog steeds boven de markt zweefde. Strikt genomen was dit juist, maar vanuit strategisch oogpunt dom en zeer ontactisch. In de beeldvorming was Cohen de man geworden die een x91fatsoenlijkex92 coalitie blokkeerde en Mark Rutte aan het werk zette om een x91knetterrechtsx92 kabinet te vormen. Een goede communicatiestrateeg achter Job Cohen had deze misser kunnen voorkomen. Dan zou de kans inderdaad groot geweest zijn dat de onderhandelingen over een middencoalitie ook zouden stranden vanwege de onwil van Rutte en Verhagen. Maar Cohen was dan gevrijwaard gebleven van het beeld dat hij een rechts kabinet met de PVV mogelijk heeft gemaakt. Maar niets van dat alles.

Vervolgens is het kabinet gexefnstalleerd en heeft de oppositie haar eerste krachtmeting met de coalitie gehad. De strijd om het leiderschap van de oppositie is in volle gang. Job Cohen, als leider van de grootste fractie, zou daarvoor het meest geschikt zijn. Maar wat gebeurt er? Het blijft oorverdovend stil. De SP organiseert in Den Bosch een manifestatie rond het thema x91Armoede werkt nietx92. Heel concreet, helder en duidelijk. Weliswaar is Cohen aanwezig, maar helaas voor Job steelt Emile de kroon. Korte tijd later roept Femke Halsema x96 nee weer niet Job Cohen x96 op tot een progressieve samenwerking tussen haar partij en PvdA en D66, waarbij ze en passant de PvdA kapittelt omdat de partij geen keuze maakt tussen conservatief en progressief socialisme.

Half december komt Job Cohen dan eindelijk weer in beeld. Eerst scoort hij nog even punten (maar niet heus) omdat hij een vergelijking trekt tussen het lot van moslims anno 2010 en dat van joden in de jaren dertig. Een uitspraak waar niet alleen rechts, maar ook minder rechts over valt en haar ergernis over uitspreekt. Maar het zij hem vergeven, want hij organiseert ook een manifestatie. x91Een nieuw jaar, een ander Nederlandx92. Je zou dan een thema verwachten dat klinkt als een klok en waar iedereen zijn hart bij warmt. Maar nee, Cohen wil samen de schouders zetten onder x91een ander Nederland dan waar we nu op af stevenenx92. Om de blamage nog groter te maken, koos het campagneteam van de PvdA voor locatie x91De Brakke Grondx92 in Amsterdam. Ziet u ook de krantenkoppen al, daags na de manifestatie? x91Zieltogende manifestatie op Brakke Grondx92. Of zoiets.

Om nog eens een dikke streep te zetten onder zijn non-behendigheid, deelt Job Cohen op de op xe9xe9n na laatste dag van het jaar desgevraagd mee dat hij xe9cht niet van plan is op te stappen, ook niet als zijn partij verliest bij de Provinciale Statenverkiezingen. En die kans is groot, want de PvdA heeft momenteel geen aantrekkelijk en sprankelend verhaal. Omdat Cohen nooit verder komt dan x91het gaat niet goed met Nederlandx92, x91dit is niet het Nederland dat ik voor ogen hebx92 en x91ik wil streven naar een eerlijke en fatsoenlijke samenlevingx92, is het enige nieuwswaardige uit een interview x96 bijvoorbeeld x96 dat Job Cohen aanblijft als partijleider.

Ik kan me voorstellen dat de PvdA ook aan goede voornemens doet. Misschien zou xe9xe9n van de goede voornemens kunnen zijn om een communicatiestrateeg aan het werk te zetten die ervoor zorgt dat de publieke opinie weer bespeeld wordt. Zoals de SP dat wel voor elkaar weet te krijgen. Kortom, zorg eens voor een andere toekomst dan waar de partij nu op afstevent. Dan wordt het misschien weer een gelukkig Nieuwjaar voor de PvdA en haar geplaagde leider.

Vanmiddag heeft Hare Majesteit koninging Beatrix haar Kersttoespraak uitgesproken. Haar boodschap kan gezien worden als een korte beschouwing van enkele kernwaarden waarop een samenleving gebaseerd zou moeten zijn. Ze vatte dit samen met de woorden van Jezus: Behandel anderen zoals u wilt dat zij u behandelen. 

Hoewel de toespraak aan elkaar hing van algemeenheden – maar waarheden – heeft menigeen al zijn conclusie getrokken: de toespraak was weer een staaltje van PVV-bashen, waarin ze linkse prietpraat over wederzijds respect, verdraagzaamheid en solidariteit verbindt aan de boodschap van kerst. De gedachte van het koningshuis als onderdeel van het Grote Complot tegen Geert Wilders en zijn PVV kreeg weer een stevige impuls.

Ik vind deze conclusie treurig. Zoals bekend kiest Hare Majesteit in haar Kerstboodschappen voor een verzoenende toon. Zoals een vorstin betaamt. De koningin maakt zich zorgen, zo verklapte een (inmiddels oud-)politicus enige tijd geleden. We weten dat koningin Beatrix geen fan is van de PVV en het is ook geen geheim dat ze eerder links dan rechts-gexf6rienteerd is. Maar, er is een verschil tussen analyseren en oplossingen bieden. Een analyse is vaak partij- en ideologieoverstijgend; je kunt het zelfde constateren, maar de wegen gaan uiteen als de analyse vertaald moet worden naar een politieke visie en bijbehorende aanpak.

In haar jaarlijkse toespraak probeert de koningin iets van haar persoonlijke analyses met het volk te delen. Of we nu links of rechts, conservatief of progressief, athexefst of gelovige zijn, we kunnen allemaal vaststellen dat we in een samenleving wonen die inmiddels verworden is tot een samen-langs-elkaar-heen-leving. Verdraagzaamheid, naastenliefde en gemeenschapszin lijken wel inhoudsloze termen of als linkse hobby's zelfs verdacht te zijn geworden. 

In zo'n sfeer verwelkom ik de woorden waarmee Hare Majesteit haar kersttoespraak begon. "Zijn komst op aarde en de weg die hij is gegaan richten het oog op wat het leven inhoud geeft en waarde." Dat is breder en dieper dan alleen verdraagzaamheid, naastenliefde en gemeenschapszin, maar in het samen-leven met elkaar wel van onschatbare waarde.

Gezegend kerstfeest! 

Dat was even schrikken. Hebben de coalitiepartijen, inclusief gedoogpartner, het al in hun 'ondoordachte' hoofd gehaald om de maximumsnelheid ter discussie te stellen, doet de SGP daar nog eens een schepje bovenop! In plaats van een verhoging naar 130 kilometer per uur, ziet Elbert Dijkgraaf het best zitten om waar mogelijk door te trekken naar 135 km/u. Of zelfs meer. (Hoewel het getal 135 uit de koker van de Telegraaf komt en in zijn bijdrage niet genoemd is.)

Ik was er niet bij, maar ik kan me goed voorstellen dat de plannen ter plekke tot verbazing hebben geleid. En misschien wel bepaalde karikaturen bevestigt. Zo van: zie je wel, ook die SGP is knetterrechts. Maar wie de feiten beziet, weet dat het onzinnig is. Sterker nog, de SGP-fractie was kritisch ten aanzien van het coalitievoornemen om de maximumsnelheid te verhogen naar 130 km/u. Dijkgraaf: 'De maatregel levert op zx92n best enige seconden tijdwinst. Verder leidt het tot meer doden, meer milieuvervuiling, meer geluidoverlast en waarschijnlijk tot meer files, omdat er sprake is van grotere snelheidsverschillen.'

Logisch ook. Rucksichtlos de maximumsnelheid opvoeren levert niemand iets op. Want wat heb je aan een 130-km-bord, als alles om je heen in de file staat of langzaam rijdt. Louter symboolpolitiek. Het is daarnaast een kans voor de enkele dwaas die er een vrijbrief in ziet om nog dwazer te rijden. Niet doen dus.

Het voorstel van de SGP-fractie lijkt me erg aantrekkelijk. Namelijk: kies voor flexibele maximumsnelheden. "Wie op een laat tijdstip vanuit Groningen naar de Randstad rijdt, zou best wat harder dan 120 km/u mogen rijden. Overdag is dit wellicht minder wenselijk." Iedereen kent de situaties waarin hij op bijna verlaten snelwegen gedwongen wordt om niet harder te rijden dan 120 km/u. Onnodig, als je het mij vraagt. Het is een prima gedachte om bijvoorbeeld tussen 's avond 20:00 en 's morgens 06:00 een alternatieve maximumsnelheid te hanteren. Bijvoorbeeld 130 kilomter per uur of hoger.

Ik hoop dat Schultz van Haegen zo wijs is om de SGP-suggestie serieus te nemen. Het lijkt me ook weer zo'n prachtige handreiking vanuit de oppositie die het waard is om overwogen te worden.

Hun blikken stonden bezorgd. De vergadering van de Vereniging stond voor een belangrijke beslissing. x91Wat vind jijx92, vroeg de voorzitter aan de persoon die naast hem zat – een man met gezag. x91Tjax85x92, en de man krabde eens achter zijn rechteroor. x91Het is complex; laten we niet over xe9xe9n nacht ijs gaanx92.

x91Het zal onze achterban splijtenx92, riep de voorzitter geagiteerd. x91Jarenlang hebben we allemaal dezelfde gebruikt. Iedereen was tevredenx92, benadrukte hij. Omdat zijn uitspraak enige deining verwekte, nam hij iets gas terug. x91Nou ja, niet helemaal iedereen, maar toch bijna iedereen.x92 De vergadering mompelden wat en knikte instemmend. Zo zou het wel zijn. Sommigen hadden immers veel kritiek. Het zou voor jongeren niet meer te begrijpen zijn. Maar dat was natuurlijk onzin. Jongeren konden ook computerspelletjes spelen. En andere moeilijke dingen van deze tijd.

x91Wat doen julliex92, vroeg xe9xe9n van de bestuursleden aan een afgevaardigde van een collega-vereniging, die was aangeschoven om een volgend agendapunt te bespreken. Het bleef even stil. Alsof hij daar maar liever over zweeg. Aarzelend begon hij: x91Wij laten dit vrij. Het lijkt ons niet belangrijk genoeg om er een discussiepunt van te maken.x92

Een doodse stilte overviel de zaal. Beklemmend ook. De afgevaardigde keek ongemakkelijk om zich heen. De voorzitter opende – opnieuw – als eerste zijn mond. x91Wat zegt u nux92, en een blik van ongeloof straalde van zijn gezicht. x91Te onbelangrijkx85?x92 En met stemverheffing: x91Het is niet om het even welke keuze u maakt!'

De afgevaardigde probeerde zijn standpunt te verduidelijken. Hij sprak over vrijheid en eigen verantwoordelijkheid. Dat het geweten bepalend is. Maar het landde niet… Een van de bestuursleden, de man met gezag, probeerde nog een begripvolle opmerking te maken. Maar hij werd door de voorzitter in de kiem gesmoord. De afgevaardigde van de collega-vereniging besloot er het zwijgen toe te doen.

x91Oke, broedersx92, vervolgde de voorzitter. x91Ik denk dat ons standpunt helder isx92, en hij keek plichtmatig nog even of dit juist was. De overige aanwezigen knikten. Ja, het standpunt van de voorzitter was helder. In de notulen werd opgenomen dat de vergadering eenstemmig heeft besloten het gebruik van de Herziene Statenvertaling te verbieden.

***

Vijftig jaar later opende een gexefnteresseerde onderzoeker een beduimeld pak papier. Een oud notulenboek trok zijn aandacht. Op de laatstbeschreven bladzeide, kon hij nog duidelijk lezen: 'Wegens afnemend ledental, is besloten om de Vereniging per genoemde datum op te heffen.' Hij schudde zijn hoofd toen hij ook nog eens terugbladerde en het verslag van de bewuste vergadering las. In zijn onderzoeksverslag probeerde hij de tussenliggende periode te duiden, en schreef: 'De Vereniging ging ter ziele, omdat nagelaten werd de onveranderlijke Woorden van God, toegankelijk te maken in de taal van vandaag. Ze bleek ontrouw aan de traditie van de Reformatie, waaraan de Vereniging zich zelfs statutair had verbonden.'

Hij sloot peinzend zijn laptop en besloot ter ontspanning en bezinning nog een stukje uit zijn Bijbel te lezen. Onveranderlijke Woorden, maar in de taal van vandaag. En daarmee verbond hij zich opnieuw aan een traditie die eeuwen terug begon.

Deze week vierde de partij haar 20-jarig bestaan. Twintig jaar geleden fuseerden vier radicaal-linkse partijen tot xe9xe9n nieuwe partij: GroenLinks. De partij en haar voorgangers hadden bepaald geen onbevlekt blazoen. Militante activisten uit kraakbeweging, milieubeweging en vredesbeweging zochten er hun toevlucht. Nog maar twee jaar geleden vertelde een Kamerlid van deze partij vol trots hoe hij meegewerkt had aan een inbraak in een Ministerie. Natuurlijk met een nobel doel, namelijk plannen voor de bouw van een kerncentrale te verijdelen. Maar het betekende zijn val, want inmiddels was de partij fatsoenlijk geworden. Er ging een nieuwe wind waaien. De partij nam meer en meer afstand van haar verleden als activistische partij. Meerdere partijprominenten vertolkten hun onvrede daarover, soms door te vertrekken. Nog maar enkele weken geleden nam xe9xe9n van de vroegere lijsttrekkers zelfs afscheid van deze partij, 'omdat ze uit elkaar gegroeid waren.'

Aan de andere kant van het politieke spectrum een partij die GroenLinks tot in het diepst van haar hart verfoeit. Deze Partij van de Vrijheid is niet voor de slappe oplossingen die linkse partijen x96 GroenLinks in het bijzonder x96 voorstaan. Law en order is het parool. Niet voor niets stelde deze partij vragen, toen het bewuste Kamerlid zijn inbraak bij het Ministerie opbiechtte. x91Deelt u de mening dat inbrekers geen lid zouden mogen zijn van de Kamerx92, zo vroeg de geblondeerde leider aan de Minister. En ook, x91inbrekers hoeven geen wachtgeld te krijgen.x92 Terwijl de partij van Meisje Halsema volgens hem vaak voor de slappe oplossingen kiest, gaat zijn partij voor de harde aanpak. Weg met dat softe gedoe! Criminelen gaan de cel in, liefst voor altijd. En als ze Marokkaan zijn, kunnen ze vertrekken. Het land uit!

Maar de praktijk kan weerbarstig zijn. De ontwikkeling van de laatste weken zal voor Geert Wilders ongetwijfeld een bittere pil zijn. Terwijl GroenLinks zich meer en meer distantieert van een verleden waarin ze het met wet en regel niet zo nauw nam, ziet de PVV / Geert Wilders zich gedwongen om slappe, halfwasmaatregelen te nemen tegen fractiegenoten die een dubieus verleden ook maar liever wegmoffelen. Allemaal om de coalitie niet in gevaar te brengen. Een coalitie die de harde hand hoog in het vaandel heeft staan. Een kabinet dat historisch is omdat gebroken zou worden met het knuffelen van criminelen en andersoortig tuig. Wat een Haagse-kliek-politiek voert die PVV ineens!

Het wordt wachten op het moment dat Femke Halsema x91huilie-huiliex92 gaat doen over zoveel hypocrisie. Maar zou je haar dan niet een bxe9xe9tje gelijk geven?

Momenteel speelt in de gemeente Aalburg een heftige discussie over zondagssluiting van een gezamenlijk zwembad met Woudrichem. Saillant detail is overigens dat het nieuw te bouwen zwembad in Andel – dus over de gemeentegrens heen – gevestigd zal zijn. Het College van Aalburg heeft inmiddels een voorstel gedaan waarin ondermeer deze zondagssluiting een beslispunt is. Meerdere partijen wijzen er echter op dat zondagsluiting op grond van artikel 7 van de Zondagswet niet zou zijn toegestaan. Het College van Aalburg twijfelt nu ook of het huidige voorstel juridisch wel waterdicht is en heeft toegezegd een en ander uit te zoeken.

Het is niet overbodig dat het College van Aalburg tot deze overweging komt. Dat ze er nu pas mee komt, getuigt niet van krachtdadigheid en inzicht. De Zondagswet zegt inderdaad een en ander over de uitoefening van sport en ontspanning op zondag. Het bewuste artikel 7 luidt als volgt: 1. Plaatselijke verordeningen tot regeling van punten, waaromtrent bij deze wet niet is voorzien, mogen geen verbodsbepalingen inhouden omtrent sportbeoefening of andere vormen van ontspanning op Zondag, die niet als openbare vermakelijkheid in de zin van deze wet zijn te beschouwen. 2. Besluiten van een orgaan van de gemeente mogen geen beletselen inhouden voor sportbeoefening of andere vormen van ontspanning op zondag, niet zijnde openbare vermakelijkheden als bedoeld in het eerste lid.

Het vervelende van wetteksten is de abstracte vorm waarin ze vaak geschreven zijn; je moet ze soms lezen en herlezen. Neem je ook de memorie van toelichting erbij, dan wordt de bedoeling  van een wet duidelijker. Hoofddoel van de wet is de x93bescherming van de openbare godsdienstoefening en van de openbare rust op Zondag.x94 Iedereen krijgt vrijheid om ter ontspanning op zondag sportieve activiteiten te ondernemen. Als de sportieve activiteit echter het karakter krijgt van een x93openbare vermakelijkheidx94, gelden bepaalde regels. Het is wettelijk verboden om op zondag vxf3xf3r xe9xe9n uur x92s middags openbare vermakelijkheden te organiseren. Het klinkt misschien vreemd in onze 21e eeuwse oren, maar de vorige Zondagswet (uitgevaardigd in 1815) bevatte nog bepalingen die openbare sportbeoefening of vormen van publieke ontspanning verboden. Daar wilde het kabinet in 1953 vanaf, maar men wilde wel bepaalde kaders stellen om religieuze activiteiten ongestoord te laten plaatsvinden en het karakter van zondag als rust(ige) dag te behouden.

Lokaal mogen dus geen verordeningen of besluiten vastgesteld worden die sportbeoefening of andere vormen van ontspanning op zondag onmogelijk maken, tenzij het een openbare vermakelijkheid is. De vraag is nu wat precies x91openbare vermakelijkheden zijn. In 1954 werd aan de wet een bepaling toegevoegd in het zogeheten uitvoeringsregeling, waaruit blijkt wat het in elk geval niet zijn, namelijk x93toneelvoorstellingen, filmvoorstellingen, concerten en andere openbare bijeenkomsten, welke in besloten ruimten worden gehouden en de geestelijke, zedelijke of culturele verheffing of ontwikkeling van het publiek ten doel hebben.x94

Om nu to the point te komen: naar mijn mening moet juridisch helder worden wat de positie van een zwembad x96 als gemeentelijke voorziening x96 is ten opzichte van de Zondagswet. Een zwembad lijkt geen openbare vermakelijkheid te zijn. Anderzijds verschilt het ook sterk van een toneel- of filmvoorstelling of concert, vrijwel altijd een particulier initiatief, terwijl een zwembad een gemeentelijke voorziening is. Zou de Zondagswet werkelijk onmogelijk maken dat gemeentelijke voorzieningen xe9xe9n dag per week gesloten zijn? Dat lijkt mij sterk. De openstelling van publieke voorzieningen op zondag behoort voor zover ik het kan bezien, lokaal geregeld te worden.

 PS. Ik heb geen juridische achtergrond en kan de Wet mogelijk verkeerd interpreteren; ik houd me aanbevolen voor aanvullingen, opmerkingen of correcties!

~Deze blog is inmiddels gedateerd nadat ik enkele waardevolle suggesties ontving. Zie ook mijn vernieuwde blog: "Verhouding tussen zwembad en Zondagswet niet helder"~

Momenteel speelt in de gemeente Aalburg een heftige discussie over zondagssluiting van een gezamenlijk zwembad met Woudrichem. Saillant detail is overigens dat het nieuw te bouwen zwembad in Andel – dus over de gemeentegrens heen – gevestigd zal zijn. Het college van Aalburg heeft inmiddels een voorstel gedaan waarin ondermeer deze zondagssluiting een beslispunt is. Meerdere partijen wijzen er echter op dat zondagsluiting op grond van artikel 7 van de Zondagswet niet zou zijn toegestaan. Het College van Aalburg twijfelt nu ook of het huidige voorstel juridisch wel waterdicht is en heeft toegezegd een en ander uit te zoeken.

Als ze echter de moeite had genomen de Zondagswet er even bij te pakken, had ze het verwijt van de oppositie kunnen pareren. Het bewuste artikel luidt als volgt: 1. Plaatselijke verordeningen tot regeling van punten, waaromtrent bij deze wet niet is voorzien, mogen geen verbodsbepalingen inhouden omtrent sportbeoefening of andere vormen van ontspanning op Zondag, die niet als openbare vermakelijkheid in de zin van deze wet zijn te beschouwen. 2. Besluiten van een orgaan van de gemeente mogen geen beletselen inhouden voor sportbeoefening of andere vormen van ontspanning op zondag, niet zijnde openbare vermakelijkheden als bedoeld in het eerste lid.

Het vervelende van wetteksten is de abstracte vorm waarin ze vaak geschreven zijn; je moet ze soms lezen en herlezen. Neem je ook de memorie van toelichting erbij, dan wordt de bedoeling  van een wet duidelijker. Lokaal mogen er dus geen verordeningen of besluiten vastgesteld worden die sportbeoefening of andere vormen van ontspanning op zondag onmogelijk maken. De wet begrenst deze bepaling echter heel duidelijk met x93die niet als openbare vermakelijkheid in de zin van deze wet zijn te beschouwenx94. Want de Zondagswet stelt juist regels voor de x91openbare vermakelijkhedenx91. Het is wettelijk verboden om op zondag vxf3xf3r xe9xe9n uur x92s middags openbare vermakelijkheden of andere openbare vormen van ontspanning te organiseren. Het klinkt misschien vreemd in onze 21e eeuwse oren, maar de vorige Zondagswet (uitgevaardigd in 1815) bevatte nog bepalingen die openbare sportbeoefening of vormen van publieke ontspanning verboden. Daar wilde het kabinet in 1953 vanaf, maar men wilde wel bepaalde kaders stellen om x91religieuze activiteitenx92 ongestoord te laten plaatsvinden en het karakter van zondag als rust(ige) dag te behouden.

Om nu to the point te komen: naar mijn mening gaat de Zondagswet helemaal niet over de activiteiten die plaatsvinden binnen een publieke voorziening zoals een zwembad. In de wet staat geschreven dat een gemeente het haar inwoners niet kan verbieden om op zondag te zwemmen of zich op andere wijze te ontspannen, tenzij het een x91openbare vermakelijkheidx92 is, bijvoorbeeld een zwemwedstrijd op zondag. Dat mag pas na 13:00, hoewel de gemeente ook kan besluiten dat x93op grond van plaatselijk heersende opvattingen het rxe9gime voor de Zondagmorgen zal mogen worden uitgebreid tot de gehele Zondag.x94 (Memorie van toelichting). De Zondagswet reguleert het openbare leven op zondag. De openstelling van publieke voorzieningen op zondag behoort (en mag), voor zover ik het kan bezien, door lokale overheden per verordening geregeld worden.

 Volgens mij is er sprake van een fors misverstand. Of dat nu doelbewust in stand gehouden wordt, of een serieuze bezorgdheid is, laat ik voorzichtigheidshalve in het midden. VVD en CDA zouden zich laten x91mangelenx92 door de PVV, door akkoord te gaan met een minderheidsregering. Maar is dat ook zo?

Sinds bekend is geworden dat de VVD met het CDA zullen onderhandelen over de x91Deense variantx92, zijn dergelijke opmerkingen niet van de lucht. Zo beweert het Brabants Dagblad in een commentaar dat VVD en CDA een kabinet vormen met PVV-zijwieltjes. D66-kamerlid Boris van der Ham twitterde: x93Wilders heeft Rutte en Verhagen nu klem bij de neus en rond de hals.x94 Ze komen overigens voornamelijk vanuit de hoek die een regering met de PVV per definitie niet ziet zitten. Natuurlijk snap ik de overwegend linkse bezorgdheid. De gedachte dat we mogelijk binnen de kortste keren verkiezingen hebben, spreekt niet zo aan, zeker nu we met een beetje geluk een kabinet van rechtse signatuur krijgen. Ik zal daarom proberen de ongerustheid wat weg te nemen.

In elke coalitie hebben de coalitiepartners elkaar nodig, tenzij er een partij aanschuift enkel en alleen om de meerderheid van de coalitie rianter te maken. Maar dat gebeurt landelijk vrijwel niet, omdat je dan het  derde wiel aan een wagen bent. Tijdens de coalitieonderhandelingen spreken de gesprekspartners bepaalde zaken met elkaar af en wordt een bepaalde lijn ingezet. Coalitiepartners zijn aan deze afspraken gebonden, maar dat is geen probleem, want ze herkennen zich daarin. Nu wil het geval dat bij de coalitieonderhandelingen van VVD en CDA de PVV aanschuift als derde partner x96 xe9xe9n van de partners die nodig is voor een meerderheid. Belangrijkste verschil met de gebruikelijke gang van zaken is dat de PVV geen zitting neemt in het kabinet. Maar ze neemt voluit deel aan de coalitiegesprekken en vormt een deel van de parlementaire basis van dit te vormen kabinet. De drie partijen zullen dus afspraken maken over kwesties waarin men het kabinet zal steunen en waarin men elkaar als partijen vrijlaat. Maar dit komt ook voor bij meerderheidsregeringen.

Dan kan het altijd zo zijn dat xe9xe9n van de coalitiepartijen, bijvoorbeeld de PVV, de stekker eruit trekt omdat aan haar wensen niet voldaan wordt. Maar dat is tot nu toe vaker gebeurd bij meerderheidskabinetten dan bij minderheidskabinetten. Fijntjes wil ik in het bijzonder de verontruste PvdAx92ers eraan herinneren dat juist zij in februari de overige coalitiepartijen x91in de houdgreepx92 hielden en uiteindelijk het kabinet lieten vallen.

Trouwens, het door D66, Groenlinks en PvdA felbegeerde Paarsplus-kabinet zou een meerderheidsregering moeten worden, met veel vrije kwesties. De VVD kon dan op bepaalde punten een (rechtse) meerderheid zoeken in de Tweede Kamer. Deze constructie zou voor linkse partijen veel zorgelijker moeten zijn omdat er een rechtse meerderheid was, waarbij de VVD zich heel wel zou voelen. Maar ja, liefde voor paars maakte blind. Kennelijk zijn de ogen nu geopend, maar blijken dezelfde personen nu ineens bijziend te zijn.

We discussixebren in Nederland vaak over dode letters. Dode letters, als overblijfselen van een levend woord uit een ver verleden. Bekend voorbeeld is artikel 147 in het Wetboek van Strafrecht, dat smadelijke godslastering verbiedt. Afschaffen dat artikel, is de tendens vandaag de dag. Want een wetsartikel dat niet meer functioneert, kun je maar beter schrappen. Toch keert een klein deel van de samenleving zich met kracht tegen deze suggestie. Want zox92n dode letter, vormt nog de enig overgebleven verbinding met betere tijden. Iets om je aan vast te klampen.

Iets soortgelijks is nu aan de orde binnen het CDA. Deze sympathieke volkspartij heeft ook zox92n artikel dat misschien niet helemaal dood is, maar wel buiten bewustzijn is. Trouwens niet zomaar een artikel, maar het fundament van de partij: de grondslagverklaring. Volgens de voorzitter van CDA-afdeling Eindhoven, Bert Ramakers, kan het CDA maar beter de grondslag verruimen en zich niet beperken tot de Bijbelse fundering van waarden als gerechtigheid, solidariteit en barmhartigheid. Kiezers haakten af omdat ze zich niet kunnen vinden in de grondslag van de partij, denkt hij. Als het CDA nou haar grondslag breder maakt, wordt de partij weer aantrekkelijk(er) voor niet-christelijke bevolkingsgroepen.

Dat is de gedachte, dat is het idee. Maar het is natuurlijk niet heel sterk van deze Brabantse CDAx92er. In de eerste plaats liggen aan de voor het CDA dramatisch verlopen verkiezingen heel andere oorzaken ten grondslag. Volgens de analyse had de kiezer last van Balkenende-moeheid, slaagde het CDA er dit keer niet in om zich te profileren op aansprekende punten, had de VVD een sterker verhaal, vertolkte de PVV al jaren de onvrede die leeft onder de bevolking en last but not least kwam de affaire-Jack de Vries er nog even tussendoor. Kortom, het CDA had van alle kanten tegenwind. Het is niet geloofwaardig om te beweren dat de potentixeble CDA-kiezer tijdens de laatste verkiezingen afgeschrikt werd door de christelijke grondslag van het CDA. Want waarom stemden ze in 2002, 2003 en 2006 wxe9l op het CDA? Nee, dode letters vormen het probleem niet.

In de tweede plaats heeft het om een andere reden weinig zin om de suggestie van Bert Ramakers over te namen. Aanpassing van de grondslag helpt het CDA niet om er weer bovenop te komen. Misschien klinkt het hard, maar in de huidige politiek moet je het vooral hebben van een gelukkige samenloop van omstandigheden. Dat het CDA in 2002 met een eclatante overwinning uit de verkiezingswedstrijd kwam, had voornamelijk te maken met de stabiele uitstraling die ze onder leiding van Jan-Peter Balkenende toen had. En stabiliteit kon de kiezer op dat moment wel gebruiken.

Uiteraard geloof ik in de meerwaarde van x91een goed verhaalx92. Zeker geloof ik ook in de meerwaarde van een sterk christen-democratisch profiel, ook al geef ik mijn stem aan een andere (christelijke) partij. Daarom zou ik Bijbelgetrouwe CDAx92ers willen aanraden zich fel te verzetten tegen het voorstel van Ramakers. Maar dat zox92n scherp profiel x96 net als andere samenhangende boodschappen trouwensx96  in het 21^ste eeuwse Nederland niet meer landt, is een ander verhaal. Om die reden heb ik ook mijn twijfels bij suggesties om in de komende vier jaar weer aan x91ideologische bezinningx92 of aan hernieuwde profilering te doen, alleen maar om daardoor vervolgens beter in de markt te liggen. Nadenken over je koers is altijd nodig en heilzaam, maar anno 2010 is dat niet meer voldoende om kiezers weer terug te brengen bij een partij. Als er inderdaad sprake is van een staatkundige of politieke crisis dan is in elk geval deze ontwikkeling daarvan een sprekend bewijs.

Slechts 2 procent van de toegezegde hulp bereikt Haxefti, aldus een krantenkop van de Telegraaf. Ook andere media meldden soortgelijke berichten, naar aanleiding van een mededeling van VN-gezant Leslie Voltaire, dat veel van het beloofde geld achterblijft. Tamelijk suggestief, zox92n kop, want het ligt toch wat anders.

Het eerste dat in je opkomt, namelijk dat veel geld aan de strijkstok blijft hangen, blijkt helemaal niet juist te zijn.  Sommige landen hebben problemen om geld uit het beschikbare budget vrij te maken, veel andere landen zijn best bereid om dat geld daadwerkelijk te doneren, maar verwachten van de Haxeftiaanse regering wel de garantie dat het goed en verantwoord besteed zal worden (zie ondermeer ND). Ook willen ze eerst concrete wederopbouwplannen zien. En daar is natuurlijk niets mis mee.

Volgens mij is hier weer eens een typisch voorbeeld van suggestieve en misschien zelfs manipulatieve journalistiek. Want er is iets anders aan de hand. Maar liefst 98 procent aan de strijkstok? Alle (media)beelden van hulpverlening slechts fake? Duidelijk bewijs dat je maar beter geen geld aan goede doelen kunt geven? Welnee! Maar de toon is wel gezet. Want hoewel uit het bericht zelf de context duidelijk wordt – in elk geval voor een goede lezer - kijken veel lezers niet verder dan de krantenkop. Dat blijkt wel uit de reacties onder het bericht. Zelfs na meer vierhonderd reacties, fulmineert de xe9xe9n na de ander tegen de 'goede doelen', die 'alles in eigen zak steken'. Jammer dat media in de komkommertijd juist op dergelijke berichten afspringen en een beeld neerzetten dat geen recht doet aan de werkelijkheid!